Τι κάνεις; Καλά μωρέ εδώ τα ίδια. Εσύ; Καλά και γω...προσπαθώ δηλαδή...
Στιχομυθία που σε καθημερινή φαντάζομαι βάση όλοι ανταλλάσσουμε. Μηχανικά χωρίς πολύ σκέψη. Νομίζω πως οι πιο ειλικρινείς ή έστω αυτοί που δεν νιώθουν άβολα με το συναίσθημά τους, στο τι κάνεις, απαντούν : χάλια.
Αυτό το μηχανικό «καλά είμαι» είναι ύπουλο ξέρεις, πολλοί από αυτούς που παίρνουν απόφαση να βουτήξουν απο τα μπαλκόνια, βάζω στοίχημα ότι την προηγούμενη μέρα σε ανάλογη ερώτηση είχαν απαντήσει «καλά είμαι».
Η κρίση που διανύουμε οδηγεί δυστυχώς καθημερινά ανθρώπους στην αυτοκτονία, άνθρωποι που μπορει να άγγιξαν τα όρια τους ή να βρίσκονταν κοντά σε αυτά και να τα υπερέβησαν. Κρίση οχι μονο οικονομική, κρίση ανθρωπιάς,κρίση εαυτού, διάλυση δεδομένων. Η κατάθλιψη σύμφωνα με εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, το έτος 2020 θα αποτελεί παγκοσμίως την δέυτερη σε συχνότητα αιτία θανάτου και αναπηρίας. Οι άνθρωποι στον μισό πλανήτη πεθαίνουν απο ασιτία και έλλειψη νερού, από έλλειψη φαρμάκων και ιατρική περίθαλψη και στο υπόλοιπο μισό υποφέρουν απο ψυχικές νόσους και βουτάνε από τα παράθυρα....Αύξηση στις πωλήσεις αντικαταθλιπτικών χαπιών, στροφή στο αλκοόλ,στα ναρκωτικά.
Η οικονομική κρίση είναι απόρροια μιας ατελείωτης σειράς κρίσεων, στρώθηκε το εδαφος στην ψυχολογία των ανθρώπων χρόνια τώρα, δεν ξύπνησαν ένα ωραίο πρωί και επειδή δεν έχουν καινούργιο αυτοκίνητο τινάζουν τα μυαλά τους στον αέρα. Βάδισμα τυφλό σε καθορισμένες μπακαλίστικες ζωές, "μια ζωή με το μοιρογνωμόνιο" να τελειώσεις το σχολείο, να σπουδάσεις ή έστω να μάθεις μια τέχνη, να πας στρατό, να πιάσεις δουλειά, να κάνεις οικογένεια, να πάρεις αυτοκίνητο, να έχεις ασφάλεια και λεφτά στην άκρη για τα γεράματα, οι φόβοι μας καθορισμένοι και συγκεκριμένοι χτίζονται μέσα μας χρόνια επί χρόνια, φόβος για την αρρώστια, για την φτώχεια, τα γεράματα, φόβος μη φανούμε ευάλωτοι ή αποτυχημένοι με τα αστικά δεδομένα, ακόμα και κείνοι που τα απορρίπτουν κυρίως θεωρητικά μέσα τους μια αγωνία υποβόσκει, δεν καταρρίπτονται εύκολα πρότυπα τόσων ετών.
Μέσα από το σκλαβοπάζαρο της «Κοινωφελούς Εργασίας», που έχουν στήσει από κοινού το κράτος, η Ευρωπαϊκή Ενωση και οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, επιδιώκεται να ψευτο-μπαλωθούν τα τεράστια κενά επιστημονικού και άλλου προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία, σε τομείς της Πρόνοιας, φύλαξης και δημιουργικής απασχόλησης παιδιών.
